Świętość ołtarza i jego symbolika zostały wzmocnione w połowie IV w. poprzez wprowadzenie obrzędu jego poświęcenia. Podczas namaszczania ołtarza olejem krzyżma biskup modli się, aby ołtarz stał się „widzialnym znakiem tajemnicy Chrystusa”. Obrzęd ten nawiązuje do misterium namaszczenia Jezusa Duchem Świętym 8. Uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa. na ambonę i miejsce przewodniczenia. W dzisiejszą uroczystość oddajemy cześć Chrystusowi ukrytemu pod postaciami chleba i wina. Wielbimy Go i dziękujemy Mu za to, że pozostał pośród nas, że jest dla nas w Eucharystii, że możemy Go spożywać i posilać się Nim w drodze do Przy każdym ołtarzu śpiewana jest ewangelia, przy każdym odbywa się uroczyste błogosławieństwo wiernych Przenajświętszym Sakramentem. W dawnej Polsce, podczas procesji, odgrywano przy ołtarzach sceny, w których występowały postacie biblijne, wygłaszano wiersze, śpiewano pieśni adoracyjne. W procesjach brały udział wszystkie Wojciecha i przy bazylice Mariackiej, rozważano Słowo Boże i zanoszono modlitwy w intencjach szczególnie dzisiaj ważnych i aktualnych. Tłumy na procesji Bożego Ciała w Tarnowie Boże Ciało, czyli Uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Pańskiej, odbywa się w czwartek po Uroczystości Trójcy Przenajświętszej (zawsze 60 dni od Wielkanocy) w maju lub czerwcu. Jest to niezwykłe święto, gdyż kapłan wychodzi z Panem Jezusem wychodzi na ulice i modli się przy czterech ołtarzach. Ciebie, Boga, wysławiamy (ExD 187, DN 311, SK 492, SL 473) Błogosławieństwo Najświętszym Sakramentem. Sław języku Tajemnicę (ExD 610, DN 672, SK 135, SL 515.2) Kościół za odśpiewanie „Przed tak wielkim” udziela nam dziś odpustu. Nawiązując do dnia, w którym Chrystus ustanowił Najświętszą Ofiarę zaśpiewajmy cały hymn Boże Ciało 1984. Boże Ciało czyli Uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa (Święto Ciała i Krwi Pańskiej) jest to święto nakazane, ruchome, które wypada 60 dni po Wielkanocy. Wypada w czwartek po uroczystości Trójcy Świętej pomiedzy 21 maja, a 24 czerwca. Święto, początkowo w diecezji Liège zostało ustanowione w gwojHXU. TYP WYDARZENIA: Metropolita, DATA ROZPOCZĘCIA: 16-06-2022 GODZINA: 09:00 DATA ZAKOŃCZENIA: 16-06-2022 GODZINA: 14:00 PARAFIA: Kraków, Parafia Wszystkich Świętych ORGANIZATOR: Archidiecezja Krakowska OPIS WYDARZENIA:Centralna procesja Bożego Ciała w Krakowie rozpocznie się o godz. Mszą św. sprawowaną przy ołtarzu polowym na dziedzińcu przed katedrą wawelską, po czym Drogą Królewską przejdzie na Rynek Główny. Przy kolejnych czterech ołtarzach, zbudowanych obok kościołów: św. Idziego, świętych Apostołów Piotra i Pawła, św. Wojciecha i przy bazylice Mariackiej, będzie rozważane Słowo Boże i zanoszona modlitwa w intencjach szczególnie dzisiaj ważnych i aktualnych. Po zakończeniu centralnej procesji Bożego Ciała w Krakowie przed Bazyliką Mariacką zostanie odprawiona Msza św., zwłaszcza dla tych, którzy nie mogli uczestniczyć w Eucharystii na Wzgórzu Wawelskim. Abp Marek Jędraszewski zaprasza do udziału w centralnej procesji Bożego Ciała reprezentacje wszystkich krakowskich parafii wraz ze swoimi proboszczami i rektorami kościołów, asysty procesyjne, zgromadzenia zakonne żeńskie i męskie, bractwa, stowarzyszenia, wspólnoty, wojsko, ludzi nauki i kultury, władze miejskie i samorządowe, szkoły katolickie oraz młodzież. Zaproszenie Metropolity Krakowskiego Arcybiskupa Marka Jędraszewskiego Drodzy Bracia i Siostry, Umiłowani Archidiecezjanie, zwracam się do Was z serdecznym zaproszeniem do wzięcia udziału w krakowskiej centralnej procesji Bożego Ciała. W tym roku będzie miała ona miejsce w dniu 16 czerwca br. i ponownie stanie się dla nas okazją do publicznego wyznania wiary w realną obecność Pana Jezusa w Eucharystii oraz do prośby o Jego błogosławieństwo na każdy trud praktykowania wiary w rozlicznych sytuacjach naszego życia społecznego. Uroczystości rozpocznie Eucharystia sprawowana o godz. 900 przy ołtarzu polowym Bazyliki Archikatedralnej na Wawelu. Procesja, która wyruszy po jej zakończeniu, będzie zatrzymywać się przy czterech ołtarzach zbudowanych kolejno wzdłuż Drogi Królewskiej, to jest obok kościołów: świętego Idziego, świętych Apostołów Piotra i Pawła, świętego Wojciecha oraz Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny. Zwieńczeniem uroczystości będzie Msza święta celebrowana przy ołtarzu polowym wzniesionym przed Bazyliką Mariacką. Krocząc w procesji, spójrzmy w tym roku głębiej na poszczególne wezwania Litanii do Najświętszego Serca Jezusowego i adorujmy Jezusa Eucharystycznego słowami: Zjednoczenie serc wszystkich, Nadziejo w Tobie umierających, Pokoju i pojednanie nasze, Źródło wszelkiej pociechy. Niech Eucharystyczna bliskość Boga przypomina nam o Jego Miłosierdziu, któremu świat został zawierzony przez świętego Jana Pawła Wielkiego dwadzieścia lat temu w krakowskich Łagiewnikach. Nie zapominajmy, że tłem naszego miejskiego pielgrzymowania z Najświętszym Sakramentem jest wciąż cierpienie Braci i Sióstr z Ukrainy dotkniętych wywołaną przez Rosję wojną. Serdecznie proszę, aby w procesji Bożego Ciała uczestniczyły reprezentacje wszystkich krakowskich parafii wraz ze swoimi Księżmi Proboszczami i Rektorami kościołów. Zapraszam asysty procesyjne, zgromadzenia zakonne żeńskie i męskie, bractwa, stowarzyszenia i wspólnoty, służby mundurowe, ludzie nauki i kultury, władze miejskie i samorządowe, szkoły katolickie oraz młodzież. Szczególnie zapraszam naszych Braci i Siostry z Ukrainy. Z serca wszystkim błogosławię + Marek Jędraszewski Arcybiskup Metropolita Krakowski Dzisiaj przypada uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa, Boże Ciało. To jedno z głównych świąt obchodzonych w Kościele katolickim. Choć świadomość niezwykłego cudu przemiany konsekrowanego chleba i wina w rzeczywiste Ciało i Krew Chrystusa towarzyszyła wiernym od początku chrześcijaństwa, jednak trzeba było czekać aż dziesięć stuleci zanim zewnętrzne przejawy tego kultu powstały i zadomowiły się w Kościele. Zobaczcie, jak wyglądały obchody Bożego Ciała w różnych częściach Polski: Gdańsk. Ulicami Starego Miasta przeszła tradycyjna procesja Bożego Ciała Gliwice. Bp Jan Kopiec: Dzisiaj jest święto radości i wdzięczności Gorzów Wlkp. Bp Lityński o Bożym Ciele i Eucharystii Katowice. Boże Ciało w katedrze Kołobrzeg. Bp Dajczak: Jezus chce, byśmy stawali się Eucharystią Koszalin. Bp Włodarczyk: Procesja Bożego Ciała to synteza naszej wiary Kraków. "Potrzebujemy silnej i skutecznej dawki nadziei" Kraków. Abp Jędraszewski: Miejcie odwagę wierzyć! Liszki. Lisieckie wyznanie wiary Lublin. Abp Stanisław Budzik: Wszyscy potrzebujemy terapii duszy Olsztyn. Boże Ciało. Nasza chrześcijańska tożsamość Podhale. Boże Ciało z widokiem na Giewont Sandomierz. To jest chleb z nieba Stalowa Wola. Publiczne wyznanie wiary Świdnica. Twoja cześć, chwała... Boże Ciało w Świdnicy Świdnicka diecezja. Boże Ciało w parafiach diecezji świdnickiej Tarnów. Eucharystia karmi naszą duszę Warszawa. Kard. Nycz: Beatyfikacja 12 września ma być godna i skromna Wrocław. Największy z cudów świata Wrocław. Abp Kupny: Żadna transmisja nie zastąpi spotkania z żywym Chrystusem Data Bożego Ciała nie jest stała, dlatego święto to rokrocznie może wypadać w różnych terminach. Zawsze jednak jest to czwartek po święcie Trójcy Świętej. Początek tradycji obchodzenia święta Bożego Ciała sięga XIII wieku. U progu tego stulecia – na Soborze Laterańskim IV (1215) – w Kościele katolickim przyjęto dogmat o transsubstancjacji, czyli przemianie substancji chleba i wina, w ciało i krew Chrystusa z zachowaniem ich naturalnych przypadłości takich jak smak, wygląd, forma, itp. Wiązało się to z coraz mocniejszymi wpływami filozofii greckiej oraz tradycji scholastycznej w teologii Kościoła zachodniego. Wraz z ogłoszeniem dogmatu, wzrosło zainteresowanie kultem Eucharystii, która przestawała być jedynie elementem liturgii, lecz coraz mocniej postrzegana była jako dowód na trwałą obecność Chrystusa na Ziemi. Święto eucharystyczne przypadało w tym okresie zwyczajowo w Wielki Czwartek, w czasie, którego – zgodnie z tradycją ewangeliczną – Jezus po raz pierwszy dokonał przemiany chleba i wina w swoje Ciało i Krew. Bezpośrednią przyczyną ustanowienia uroczystości Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa były objawienia bł. Julianny z Cornillon. Około 1207 r., jako szesnastoletnia dziewczyna, przeżyła pierwsze widzenia, choć były one jeszcze mgliste i niezrozumiałe. Zgodnie z tradycją hagiograficzną, dopiero kilkanaście lat później, w 1245 roku, św. Juliannie ukazać miał się Chrystus, który w widzeniu domagał się ustanowienia święta Eucharystii na pierwszy czwartek po święcie Trójcy Przenajświętszej. Pod wpływem tych objawień bp Robert ustanowił w 1246 r. święto Bożego Ciała, początkowo dla diecezji Liege oraz zainaugurował pierwszą procesję eucharystyczną ulicami miasta. Wkrótce zaczęto jednak wysuwać przeciwko Juliannie oskarżenia o herezję, a decyzję o wprowadzeniu święta Bożego Ciała w diecezji Liege, uznano za przedwczesną. Zarzuty te spowodowały, że święto przestało być obchodzone. Sprawa święta Eucharystii nie została jednak zapomniana. Problemem tym zajął się późniejszy biskup Verdun, a od 1261 papież Urban IV. Do ostatecznego uznania święta Bożego Ciała za ogólnokościelne, papieża tego skłonił jednak dopiero cud eucharystyczny, jaki miał miejsce w Bolsenie (w środkowych Włoszech) w 1263 roku. W czasie jednej z Mszy św., podczas przemienienia, odprawiający kapłan zauważyć miał, że z konsekrowanej hostii zaczynały spadać krople krwi. Poplamiona krwią chusta została przesłana papieżowi, który w tym czasie przebywał w Orvieto w Umbrii. Urban IV umieścił relikwię w tutejszej katedrze, a pod wpływem fascynacji cudem rozpoczął aktywne starania, których celem miało być ustanowienia święta Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa. Ułożenie liturgii i tekstów odczytywanych w czasie święta, papież zlecić miał samemu św. Tomaszowi z Akwinu, który na tę okazję stworzył jeden z najpiękniejszych hymnów kościelnych pt. „Pange lingua”. 11 sierpnia 1264 r. Urban IV ogłosił bullę „Transiturus de hoc mundo”, na mocy której Boże Ciało stało się świętem całego Kościoła. Śmierć papieża przeszkodziła jednak ogłoszeniu bulli. Dokonał tego papież Jan XXII (w 1334 r.), natomiast papież Bonifacy IX polecił w 1391 r. wprowadzić święto Bożego Ciała wszędzie tam, gdzie jeszcze nie było ono obchodzone. W Polsce jako pierwszy wprowadził to święto bp Nankier w 1320 r. w diecezji krakowskiej, natomiast w Kościele unickim – synod zamojski w 1720 r. W Kościele katolickim w Polsce pod koniec XIV w. święto Bożego Ciała było obchodzone już we wszystkich diecezjach. Było ono zawsze zaliczane do świąt głównych. Od końca XV w. przy okazji tego święta udzielano błogosławieństwa Najświętszym Sakramentem. Prawdziwa obecność Chrystusa w Eucharystii Kościół od samego początku głosił wiarę w realną obecność Chrystusa w Najświętszym Sakramencie. Chrystus ustanowił Najświętszy Sakrament przy Ostatniej Wieczerzy. Opisali to trzej Ewangeliści: Mateusz, Marek i Łukasz oraz i św. Paweł Apostoł. Prawdziwa i rzeczywista obecność Jezusa Chrystusa pod postaciami chleba i wina opiera się według nauki Kościoła na słowie Jezusa: „To jest Ciało moje … To jest krew moja” (Mk 14, Nowy Katechizm Kościoła Katolickiego mówi, iż „sposób obecności Chrystusa pod postaciami eucharystycznymi jest wyjątkowy… W Najświętszym Sakramencie Eucharystii są zawarte prawdziwie, rzeczywiście i substancjalnie Ciało i Krew wraz z duszą i Bóstwem Pana naszego Jezusa Chrystusa, a więc cały Chrystus.” (KKK 1374). Kult Najświętszego Sakramentu Od XVI w. przyjęła się w Kościele katolickim praktyka 40-godzinnej adoracji Najświętszego Sakramentu. Praktykę tę wprowadził do Mediolanu św. Karol Boromeusz w 1520 r. Dzisiaj praktyka ta jest obecna w całym Kościele katolickim. Zostały założone nawet specjalne zakony, których głównym celem jest nieustanna adoracja Chrystusa w Najświętszym Sakramencie. W Polsce istnieją trzy zakony od wieczystej adoracji: benedyktynki-sakramentki, franciszkanki od Najświętszego Sakramentu i eucharystki. Procesje Procesje eucharystyczne w dniu Bożego Ciała wprowadzono później niż samo święto. Pierwszym śladem ich istnienia jest wzmianka o uroczystej procesji przed sumą w Kolonii w latach 1265-75. Podczas procesji niesiono krzyż z Najświętszym Sakramentem. W ten sposób nawiązywano do dawnego zwyczaju zabierania w podróż Eucharystii dla ochrony przed niebezpieczeństwami. W XV w. procesje eucharystyczne odprawiano w całych Niemczech, Anglii, Francji, północnych Włoszech i Polsce. W Niemczech procesję w uroczystość Bożego Ciała łączono z procesją błagalną o odwrócenie nieszczęść i dobrą pogodę, dlatego przy czterech ołtarzach śpiewano początkowe teksty Ewangelii i udzielano uroczystego błogosławieństwa. W Polsce zwyczaj ten wszedł do „Rytuału piotrkowskiego” z 1631 r. Rzymskie przepisy procesji zawarte w „Caeremoniale episcoporum” (1600 r.) i „Rituale romanum” (1614 r.) przewidywały jedynie przejście z Najświętszym Sakramentem bez zatrzymywania się i błogosławieństwo eucharystyczne na zakończenie. Procesję odprawiano z wielkim przepychem od początku jej wprowadzenia. Od czasu zakwestionowania tych praktyk przez reformację, udział w procesji traktowano jako publiczne wyznanie wiary. W Polsce od czasów rozbiorów z udziałem w procesji łączyła się w świadomości wiernych manifestacja przynależności narodowej. Po II wojnie światowej procesje w czasie Bożego Ciała były znakiem jedności narodu i wiary. Z tej racji ateistyczne władze państwowe niejednokrotnie zakazywały procesji urządzanych ulicami miast. Konferencja Episkopatu Polski zmodyfikowała 17 lutego 1967 r. obrzędy procesji Bożego Ciała, wprowadzając w całej Polsce nowe modlitwy przy każdym ołtarzu oraz czytania Ewangelii tematycznie związane z Eucharystią. W tym roku, ze względu na kolejny rok pandemii koronawirusa, procesje przybiorą inny charakter. Ograniczone zostały tzw. centralne procesje w stolicach diecezji idące głównymi ulicami miast, natomiast nacisk został położony na niewielkie procesje parafialne do czterech ołtarzy, odbywające się – zgodnie z zachowaniem obowiązujących rygorów sanitarnych – na niewielkich ulicach w bezpośrednim otoczeniu świątyni bądź niekiedy tylko na samym placu przykościelnym. Do minimum zostały ograniczone tzw. procesje centralne, organizowane w stolicach diecezji z udziałem biskupa. W większości diecezji ich trasa została znacznie skrócona, a iść będą – poza duchownymi – tylko delegacje bractw, ruchów czy stowarzyszeń wiernych. Wszędzie muszą być zachowane obowiązujące nakazy sanitarne, takie jak dystans 1,5-metrowy pomiędzy uczestnikami. Kategoria: Kalendarz liturgiczny Modlitwy na Boże Ciało. [Modlitwa na Boże Ciało. ( [Akty do Najśw. Sakramentu w czasie procesji.] [Cztery modlitewniki na uroczystość Bożego Ciała w czasie processji po odczytaniu każdej Ewangelji św.] [Pokłon Panu Bogu w Przenajświętszym Sakramencie utajonemu.] Modlitwa na Boże Ciało. ( Opuszczając tę ziemię, najdroższy Panie i Zbawicielu, chciałeś i nadal pozostać między ludźmi cudownym sposobem. W tym celu ustanowiłeś Sakrament miłości, gdzie pod postacią chleba prawdziwe jest Ciało Twoje, a pod postacią wina prawdziwa Krew przenajświętsza Twoja. Niechże Ci, Zbawicielu nasz, za to będą dzięki nieskończone! Oto my nędzni ludzie możemy Cię teraz przyjmować w Komunii świętej ku wielkiemu pocieszeniu naszemu, i możemy modlić się do Ciebie w kościołach naszych, towarzyszyć Ci w procesyach publicznych i wypraszać sobie rozmaite łaski w potrzebach naszych. Wielbić Cię za tyle miłości nie przestane i publicznie przed światem wyznawać, żeś naszym Panem i Bogiem, który żyjesz i królujesz z Ojcem i z Duchem świętym na wieki wieków. Amen. za: Zupełny śpiewnik i książka do nabożeństwa (ok. 1880r) Akty do Najśw. Sakramentu w czasie procesji. Bądź pochwalony miłościwy Jezu w Sakramencie utajony! który z wysokości nieba zstąpiłeś na ziemię dla zbawienia naszego i narodziłeś się z Panny za sprawą Ducha św., stając się prawdziwym człowiekiem. Niech wszelkie kolano upada przed wielkością i majestatem Bóstwa Twego. Bądź pochwalony, miłościwy Jezu, w Sakramencie utajony! któryś w żywocie Twej Matki, Panny Niepokalanej, nawiedził Elżbietę. Błagamy Cię, o Boże! zostawiaj nam także skutki łaski Twej, jakieś natenczas w domu Zacharyaszowym uczynił. Bądź pochwalony, miłościwy Jezu, w Sakramencie utajony! któryś był na ręku Najśw. Panny do kościoła Jerozolimskiego niesiony, kiedy Ci zabieżał Symeon i od przeczystej Matki Twej przyjął Cię, Boga swojego. Daj nam tak godnie Ciebie w Komunii świętej przyjmować, abyśmy się godziny śmierci nie lękali, ale na Twój sąd wieczny z ufnością i z pokojem czekali. Bądź pochwalony, miłościwy Jezu, w Sakramencie utajony! któryś dzieciątkiem jeszcze będąc, musiał do Egiptu być uniesiony przed srogim nieprzyjacielem. Daj nam, prosimy, abyśmy poznali, żeśmy tu tylko pielgrzymami na wygnaniu, a wskutek tego do nieba tęsknili i tam serca swe w pokornej modlitwie zwracali. Bądź pochwalony, miłościwy Jezu, w Sakramencie utajony! któryś do Jeruzalem dobrowolnie zbliżał się na mękę, kiedy pobożne rzesze i niewiniątka poprzedzały Cię, wołając: "Błogosławiony, który idzie w Imię Pańskie." Daj nam, Boże! niewinność serca i gotowość do głoszenia Twej chwały! Bądź pochwalony, miłościwy Jezu! w Sakramencie utajony! któryś od Swoich nieprzyjaciół, jakoby najgorszy złoczyńca, publicznie był prowadzony. Niech Ci tę zniewagę osłodzimy, wołając z największą pokorą: Boże nasz, Tobie cześć, Tobie chwała na wieki! Bądź pochwalony, miłościwy Jezu, w Sakramencie utajony! któryś cierpliwie niósł krzyż na górę Kalwarii. Jak byłeś wówczas pośmiewiskiem dla tłumów grzeszników, wystawiony na szyderstwa i bluźnierstwa różne, tak miej teraz od nas, od wszystkiego świata, od chórów Anielskich pokłon, uwielbienie i chwalę, boś Ty jest Bóg i Pan nasz. Bądź pochwalony, miłościwy Jezu, w Sakramencie utajony! który nikim nie gardzisz i nikogo nie opuszczasz. Nawiedź nas, błagamy, w godzinę śmierci, iżbyś nas posilił na drogę wieczności i stał się nam wieczną szczęśliwością. Boże litościwy! żebrzemy o to Twego miłosierdzia. Bądź pochwalony, miłościwy Jezu, w Sakramencie utajony! który skończywszy Swe dzieło odkupienia, Krwią przenajświętszą je zapieczętowawszy, wstąpiłeś na niebiosa i siedzisz na prawicy Boga Ojca wszechmogącego, a stamtąd przyjdziesz sądzić żywych i umarłych. Przyjmij nas, błagamy, do królestwa Twej chwały, nie pomnąc na nasze winy. Błogosław, Panie! domy chrześcijańskie, gdzie przykazań Twoich strzegą, i daj nam łaskę potrzebną do ciągłego onych zachowania. Błogosław wszystkim, którzy tu są przytomni i tym co nie mogąc się z nami tu połączyć, mają swe serca do Ciebie obrócone. Daj nam wszystkim, którzy teraz na Ciebie, Boga naszego zakrytego, ze czcią patrzymy, oglądać oblicze Twoje przenajświętsze w radości nieskończonej przez wszystkie wieki wieków. Amen. Modlitwa po procesji. Przyjmij, o Panie, łaskawie tę cześć i uszanowanie, któreś my Ci publicznie oddali. Są one wprawdzie małe co do Twej wielkości i majestatu: ale widzisz, że jesteśmy słabymi ludźmi, przeto przestajesz na naszej choć słabej, lecz dobrej chęci. Nie wypuszczaj nas, Panie! z Twojej opieki, którzy, póki nam życia stanie, wielbić będziemy Imię Twoje i publicznie przed światem wyznawać, że jesteś Panem i Bogiem naszym, który żyjesz i królujesz z Ojcem i z Duchem świętym na wieki wieków. Amen. za: Anioł Stróż chrześcijanina i katolika (1901r) Cztery modlitewniki na uroczystość Bożego Ciała w czasie processji po odczytaniu każdej Ewangelji św. I. Boże! w Trójcy Przenajświętszej jedyny! Jako z woli Twojej, Ród Najświętszej Panny, Matki Bożej, wymieniony tu jest przez S. Ewangelistę; tak mnogie pokolenia zaludniały i zaludniają tę ziemię. Błogosławże Panie im wszystkim, daj dobrym w cnotach wytrwanie, złośliwym skruchę serca, i pokorę umysłu: zlej i na przyjaciół i na nieprzyjaciół naszych, potrzebne im rzetelnie dobra, aby się stać mogli sługami Twoimi. Smutnych pociesz, chorującym daj ulgę i uzdrowienie, pracującym w winnicy Twojej i pomoc i ochłodę, zmarłym wiekuisty pokój! Matko Boża! przyczyn się za nami!Św. Mateuszu! módl się za nami!Niech będzie pochwalony Przenajświętszy Sakrament!I teraz i zawsze i na wieki wiekowiCo niech się stanie!Amen. II. Boże! w Trójcy Przenajświętszej jedyny! jako Ś. Jan Chrzciciel na puszczy, zwiastował ludom przyjście ukochanego naszego Zbawcy, tak spraw, aby cnotliwe postępki wszystkich ludzi i tych razem, którzy dzisiaj uroczyste odbywają Processje; zwiastowały światu przybliżenie Królestwa niebieskiego, Panie! Panie! ulituj się nad nami! Matko Boża! przyczyn się za nami!Ś. Marku! módl się za nami!Niech będzie pochwalony Przenajświętszy Sakrament!I teraz i zawsze i na wieki wiekowiCo niech się stanie!Amen. III. Boże! w Trójcy Przenajświętszej jedyny! Jako Zachariasz tyle był czystego serca przed Tobą Panie! iż cielesnym okiem, jeszcze tutaj na ziemi, Anioła Twego zobaczył; tak spraw, iżby duchowni przewodnicy nasi i my wszyscy za nimi, serca i wyobraźnię od wszelkich błyskotliwych a wnet próchniejących ponęt światowych, zbawiennie odrywać i oczyszczać umieli! Daj nam wszystkim tak żyć, abyśmy wcześnie doznawali w duszach przedsmak wiekuistego, zapowiedzianego przez Ciebie Ojcze! szczęścia! Błogosław Boże Pasterzowi naszemu i wszystkim Kapłanom, dzisiaj w Processji idącym, błogosław i całemu ludowi swemu i nam, zwracającym obecnie ku Tobie i myśli i serca nasze! Matko Boża! przyczyn się za nami!Módlcie się wszyscy Święci i święte Pańskie, wszyscy śś. Archaniołowie i Aniołowie!Ś. Łukaszu! módl się także za nami!Niech będzie pochwalony Przenajświętszy Sakrament!I teraz i zawsze i na wieki wiekowiCo niech się stanie!Amen. IV. BOŻE! w Trójcy Przenajświętszej jedyny! jako Słowo Ciałem się stało i mieszkało między nami; tak niech toż Słowo zamieszka na zawsze w sercach i duszach naszych! Dopomagaj nam Panie ku temu, daj, abyśmy wszelkie utrapienie znieść umieli z wysłużeniem łaski Twojej i z przybliżeniem się ku Tobie! Męczarnie i bóle Twoje, o Zbawco drogi! niech nas wspierają w przykrych niedolach życia i umocnią, boś Sam wyrzekł: iż ten tylko szczęśliwy, kto wytrwa do końca. Matko Boga! przyczyń się za nami!Ś. Janie Ewangelisto, módl się za nami!Niech będzie pochwalony Przenajświętszy Sakrament!I teraz i zawsze i na wieki wiekowiCo niech się stanie!Amen. za: Cztery modlitewniki na uroczystość Bożego Ciała w czasie processji po odczytaniu każdej Ewangelji św. (1861r.) Pokłon Panu Bogu w Przenajświętszym Sakramencie utajonemu. Niech będzie pochwalony Bóg nasz w przenajświętszym Sakramencie utajony, tyle razy, ile jest gwiazd na niebie, iskierek w ogniu, pyłu na ziemi, kropelek w morzu; Ile jest kwiatków na wiosnę, ziarnek w lecie, liścia w jesieni; albowiem godzien tego jest Pan dobrotliwy, prawdziwy Bóg pod postaciami chleba i wina pokłońmy się Panu i upadnijmy przed Bogiem w przenajświętszym Sakramencie Aniołowie Pańscy, pójdźcie wszystkie mocy niebieskie, pokłońcie się Panu, i upadnijcie przed Bogiem w przenajświętszym Sakramencie najmożniejszym, niebiosa i wysokości, pójdź ziemio z górami i pagórkami, pokłońcie się Panu i upadnijcie przed Bogiem w przenajświętszym Sakramencie, najchwalebniejszym, najsłodszym. Pójdź słońce i księżycu Pański, pójdźcie gwiazdy niebieskie, pokłońcie się Panu, i upadnijcie w przenajświętszym Sakramencie najjaśniejszym, wody na niebie zostające pójdźcie morza i rzeki pokłońcie się Panu i upadnijcie przed Bogiem w przenajświętszym Sakramencie nocy i dnie, światłości i ciemności, pójdźcie błyskawice, obłoki i nawałności, pokłońcie się Panu w przenajświętszym Sakramencie najhojniejszym, wszystkie stworzenia w powietrzu, na ziemi i w wodzie żyjące, pokłońcie się Panu, i upadnijcie przed Bogiem w przenajświętszym Sakramencie synowie ludzcy, pójdźcie córy, pobożne, kapłani i sprawiedliwi, pokłońcie się Panu i upadnijcie przed Bogiem w przenajświętszym Sakramencie niech będzie Bóg ojców naszych i błogosławione Imię Jego po wszystkie wieki w kościele świętym i w przenajświętszym Sakramencie. Amen. za: Nabożeństwo na uroczystości Bożego Ciała z oktawą... (1856r.) W czwartek przypada Uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa, Boże Ciało. To jedno z głównych świąt obchodzonych w Kościele katolickim. Poznaj najważniejsze zwyczaje i tradycje. Dlaczego idziemy na procesję Bożego Ciała? Jak powinna wyglądać procesja Bożego Ciała? Choć świadomość niezwykłego cudu przemiany konsekrowanego chleba i wina w rzeczywiste Ciało i Krew Chrystusa towarzyszyła wiernym od początku chrześcijaństwa, jednak trzeba było czekać aż dziesięć stuleci zanim zewnętrzne przejawy tego kultu powstały i zadomowiły się w Kościele katolickim. Historia świętowania Bożego Ciała Początek tradycji obchodzenia święta Bożego Ciała sięga XIII wieku. U progu tego stulecia - na Soborze Laterańskim IV (1215) - w Kościele katolickim przyjęto dogmat o transsubstancjacji, czyli przemianie substancji chleba i wina, w ciało i krew Chrystusa z zachowaniem ich naturalnych przypadłości takich jak smak, wygląd, forma itp. Wiązało się to z coraz mocniejszymi wpływami filozofii greckiej oraz tradycji scholastycznej w teologii Kościoła zachodniego. Kilka argumentów dla tych, którzy nie przepadają za procesją na Boże Ciało Wraz z ogłoszeniem dogmatu, wzrosło zainteresowanie kultem Eucharystii, która przestawała być jedynie elementem liturgii, lecz coraz mocniej postrzegana była jako dowód na trwałą obecność Chrystusa na Ziemi. Święto eucharystyczne przypadało w tym okresie zwyczajowo w Wielki Czwartek, w czasie, którego - zgodnie z tradycją ewangeliczną - Jezus po raz pierwszy dokonał przemiany chleba i wina w swoje Ciało i Krew. Bezpośrednią przyczyną ustanowienia uroczystości Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa były objawienia bł. Julianny z Cornillon. Około 1207 r., jako szesnastoletnia dziewczyna, przeżyła pierwsze widzenia, choć były one jeszcze mgliste i niezrozumiałe. Zgodnie z tradycją hagiograficzną, dopiero kilkanaście lat później, w 1245 roku, św. Juliannie ukazać miał się Chrystus, który w widzeniu domagał się ustanowienia święta Eucharystii na pierwszy czwartek po święcie Trójcy Przenajświętszej. Pod wpływem tych objawień bp Robert ustanowił w 1246 r. święto Bożego Ciała, początkowo dla diecezji Liege oraz zainaugurował pierwszą procesję eucharystyczną ulicami miasta. Wkrótce zaczęto jednak wysuwać przeciwko Juliannie oskarżenia o herezję, a decyzję o wprowadzeniu święta Bożego Ciaław diecezji Liege, uznano za przedwczesną. Zarzuty te spowodowały, że święto przestało być obchodzone. Sprawa święta Eucharystii nie została jednak zapomniana. Problemem tym zajął się późniejszy biskup Verdun, a od 1261 papież Urban IV. Do ostatecznego uznania święta Bożego Ciała za ogólnokościelne, papieża tego skłonił jednak dopiero cud eucharystyczny, jaki miał miejsce w Bolsenie (w środkowych Włoszech) w 1263 roku. W czasie jednej z Mszy św., podczas przemienienia, odprawiający kapłan zauważyć miał, że z konsekrowanej hostii zaczynały spadać krople krwi. Poplamiona krwią chusta została przesłana papieżowi, który w tym czasie przebywał w Orvieto w Umbrii. Urban IV umieścił relikwię w tutejszej katedrze, a pod wpływem fascynacji cudem rozpoczął aktywne starania, których celem miało być ustanowienia święta Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa. Dlaczego świętujemy Boże Ciało? Ułożenie liturgii i tekstów odczytywanych w czasie święta, papież zlecić miał samemu św. Tomaszowi z Akwinu, który na tę okazję stworzył jeden z najpiękniejszych hymnów kościelnych pt. "Pange lingua". 11 sierpnia 1264 r. Urban IV ogłosił bullę "Transiturus de hoc mundo", na mocy której Boże Ciało stało się świętem całego Kościoła. Śmierć papieża przeszkodziła jednak ogłoszeniu bulli. Dokonał tego papież Jan XXII (w 1334 r.), natomiast papież Bonifacy IX polecił w 1391 r. wprowadzić święto Bożego Ciała wszędzie tam, gdzie jeszcze nie było ono obchodzone. W Polsce jako pierwszy wprowadził to święto bp Nankier w 1320 r. w diecezji krakowskiej, natomiast w Kościele unickim - synod zamojski w 1720 r. W Kościele katolickim w Polsce pod koniec XIV w. święto Bożego Ciała było obchodzone już we wszystkich diecezjach. Było ono zawsze zaliczane do świąt głównych. Od końca XV w. przy okazji tego święta udzielano błogosławieństwa Najświętszym Sakramentem. Prawdziwa obecność Chrystusa w Eucharystii Kościół od samego początku głosił wiarę w realną obecność Chrystusa w Najświętszym Sakramencie. Chrystus ustanowił Najświętszy Sakrament przy Ostatniej Wieczerzy. Opisali to trzej Ewangeliści: Mateusz, Marek i Łukasz oraz i św. Paweł Apostoł. Prawdziwa i rzeczywista obecność Jezusa Chrystusa pod postaciami chleba i wina opiera się według nauki Kościoła na słowie Jezusa: "To jest Ciało moje ... To jest krew moja" (Mk 14, Nowy Katechizm Kościoła Katolickiego mówi, iż "sposób obecności Chrystusa pod postaciami eucharystycznymi jest wyjątkowy... W Najświętszym Sakramencie Eucharystii są zawarte prawdziwie, rzeczywiście i substancjalnie Ciało i Krew wraz z duszą i Bóstwem Pana naszego Jezusa Chrystusa, a więc cały Chrystus." (KKK 1374). Kult Najświętszego Sakramentu Od XVI w. przyjęła się w Kościele praktyka 40-godzinnej adoracji Najświętszego Sakramentu. Praktykę tę wprowadził do Mediolanu św. Karol Boromeusz w 1520 r. Dzisiaj praktyka ta jest obecna w całym Kościele. Zostały założone nawet specjalne zakony, których głównym celem jest nieustanna adoracja Chrystusa w Najświętszym Sakramencie. W Polsce istnieją trzy zakony od wieczystej adoracji: benedyktynki-sakramentki, franciszkanki od Najświętszego Sakramentu i eucharystki. Procesja na Boże Ciało Procesje eucharystyczne w dniu Bożego Ciała wprowadzono później niż samo święto. Pierwszym śladem ich istnienia jest wzmianka o uroczystej procesji przed sumą w Kolonii w latach 1265-75. Podczas procesji niesiono krzyż z Najświętszym Sakramentem. W ten sposób nawiązywano do dawnego zwyczaju zabierania w podróż Eucharystii dla ochrony przed niebezpieczeństwami. W XV w. procesje eucharystyczne odprawiano w całych Niemczech, Anglii, Francji, północnych Włoszech i Polsce. W Niemczech procesję w uroczystość Bożego Ciała łączono z procesją błagalną o odwrócenie nieszczęść i dobrą pogodę, dlatego przy czterech ołtarzach śpiewano początkowe teksty Ewangelii i udzielano uroczystego błogosławieństwa. W Polsce zwyczaj ten wszedł do "Rytuału piotrkowskiego" z 1631 r. Rzymskie przepisy procesji zawarte w "Caeremoniale episcoporum" (1600 r.) i "Rituale romanum" (1614 r.) przewidywały jedynie przejście z Najświętszym Sakramentem bez zatrzymywania się i błogosławieństwo eucharystyczne na zakończenie. Procesję odprawiano z wielkim przepychem od początku jej wprowadzenia. Od czasu zakwestionowania tych praktyk przez reformację, udział w procesji traktowano jako publiczne wyznanie wiary. W Polsce od czasów rozbiorów z udziałem w procesji łączyła się w świadomości wiernych manifestacja przynależności narodowej. Po II wojnie światowej procesje w czasie Bożego Ciała były znakiem jedności narodu i wiary. Z tej racji ateistyczne władze państwowe niejednokrotnie zakazywały procesji urządzanych ulicami miast. Konferencja Episkopatu Polski zmodyfikowała 17 lutego 1967 r. obrzędy procesji Bożego Ciała, wprowadzając w całej Polsce nowe modlitwy przy każdym ołtarzu oraz czytania Ewangelii tematycznie związane z Eucharystią. czyli Uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa. Uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa, Boże Ciało jest jednym z głównych świąt obchodzonych w Kościele katolickim. Choć świadomość niezwykłego cudu przemiany konsekrowanego chleba i wina w rzeczywiste Ciało i Krew Chrystusa towarzyszyła wiernym od początku chrześcijaństwa, jednak trzeba było czekać aż dziesięć stuleci zanim zewnętrzne przejawy tego kultu powstały i zadomowiły się w Kościele katolickim. W Polsce jako pierwszy wprowadził to święto bp Nankier w 1320 r. w diecezji krakowskiej, natomiast w Kościele unickim - synod zamojski w 1720 r. W Kościele katolickim w Polsce pod koniec XIV w. święto Bożego Ciała było obchodzone już we wszystkich diecezjach. Było ono zawsze zaliczane do świąt głównych. Od końca XV w. przy okazji tego święta udzielano błogosławieństwa Najświętszym Sakramentem. Procesje eucharystyczne w dniu Bożego Ciała wprowadzono nieco później niż samo święto. Pierwszym śladem ich istnienia jest wzmianka o uroczystej procesji przed sumą w Kolonii w latach 1265-75. Podczas procesji niesiono krzyż z Najświętszym Sakramentem. W ten sposób nawiązywano do dawnego zwyczaju zabierania w podróż Eucharystii dla ochrony przed niebezpieczeństwami. W XV w. procesje eucharystyczne odprawiano w całych Niemczech, Anglii, Francji, północnych Włoszech i Polsce. W Niemczech procesję w uroczystość Bożego Ciała łączono z procesją błagalną o odwrócenie nieszczęść i dobrą pogodę, dlatego przy czterech ołtarzach śpiewano początkowe teksty Ewangelii i udzielano uroczystego błogosławieństwa. W Polsce zwyczaj ten wszedł do "Rytuału piotrkowskiego" z 1631 r. Rzymskie przepisy procesji zawarte w "Caeremoniale episcoporum" (1600 r.) i "Rituale romanum" (1614 r.) przewidywały jedynie przejście z Najświętszym Sakramentem bez zatrzymywania się i błogosławieństwo eucharystyczne na zakończenie. Procesję odprawiano z wielkim przepychem od początku jej wprowadzenia. Od czasu zakwestionowania tych praktyk przez reformację, udział w procesji traktowano jako publiczne wyznanie wiary. Konferencja Episkopatu Polski zmodyfikowała 17 lutego 1967 r. obrzędy procesji Bożego Ciała, wprowadzając w całej Polsce nowe modlitwy przy każdym ołtarzu oraz czytania ewangelii tematycznie związane z Eucharystią. « ‹ 1 › » oceń artykuł

boże ciało modlitwy przy ołtarzach